Dystrybutor piwa

Kran do piwa: zapoznaj się z systemami nalewania przed zakupem
Kompletny system nalewania składa się z co najmniej pięciu elementów: kranu do nalewania, złącza do beczki dostosowanego do rodzaju pojemnika, źródła gazu (CO2 lub azotu w przypadku piw typu stout), reduktora ciśnienia oraz przewodu do piwa wykonanego ze stali nierdzewnej lub PVC dopuszczonego do kontaktu z żywnością. Ciśnienie robocze reguluje się w zakresie od 0,8 do 1,5 bara w zależności od rodzaju piwa i długości kolumny. Poniżej 0,8 bara rozpuszczony CO2 ulatnia się zbyt szybko i powoduje nadmierne pienienie; powyżej 1,6 bara piwo jest płaskie, a nasycenie dwutlenkiem węgla spada w ciągu kilku dni po otwarciu beczki. Ta regulacja nie jest bez znaczenia: to właśnie ona decyduje o jakości piwa z beczki i trwałości piany.
Złącza do beczek nie są uniwersalne. Typ S (zwany europejskim Sankey) stosowany jest w większości beczek piwa typu lager w Europie Środkowej i Północnej — Heineken, Paulaner, Hoegaarden, Leffe. Typ A jest standardem w beczkach niemieckich wielu regionalnych browarów. Typ D (zwany również Guinness G lub Stout) jest niezbędny w przypadku beczek azotowych. Przed zainwestowaniem w system konieczne jest określenie typu złącza odpowiadającego beczkom, z których będziesz korzystać: istnieją systemy uniwersalne z wymiennymi złączami, ale kosztują one o 40–60% więcej niż modele z jednym złączem.

Profesjonalne systemy wieloliniowe: na czym naprawdę polega instalacja
Profesjonalny system z dwoma do czterech linii nalewania wymaga scentralizowanego urządzenia chłodzącego, umieszczonego w piwnicy lub pod ladą, zdolnego do utrzymania temperatury piwa na poziomie od 2 do 4°C na całej długości kolumny, czasami sięgającej nawet 15 metrów. Agregaty chłodnicze działają na zasadzie cyrkulacji schłodzonej wody w rurze współosiowej, która otacza każdą linię piwną — jest to zasada działania kolumny chłodzącej z bezpośrednim przepływem. Zużycie energii elektrycznej przez te urządzenia waha się od 150 do 400 W w zależności od liczby linii i długości obwodu. Instalacja wymaga również butli CO2 o wadze od 6 do 10 kg z reduktorem ciśnienia z podwójnym manometrem, podłączoną do rozdzielacza ciśnienia, gdy podłączonych jest jednocześnie kilka beczek.
Czyszczenie przewodów jest najczęściej niedocenianym obowiązkiem. W gastronomii i barach normy HACCP nakładają obowiązek płukania letnią wodą po każdej obsłudze oraz całkowitego czyszczenia chemicznego przewodów co trzy do siedmiu dni, na przemian roztworem zasadowym (pH 10–12) lub kwaśnym. Źle wyczyszczony kran sprzyja rozwojowi biofilmów bakteryjnych i osadów kamienia, które w ciągu 48 godzin zmieniają smak piwa. Zestawy do czyszczenia ciśnieniowego lub pompowego są sprzedawane osobno; w przypadku profesjonalnej instalacji należy przeznaczyć co najmniej 30 minut tygodniowo na czyszczenie każdego przewodu.

Dystrybutor piwa do użytku domowego: beczki 5-litrowe, 6-litrowe i kompaktowe mini-systemy
Systemy domowe dzielą się na dwie odrębne grupy w zależności od sposobu chłodzenia. Pierwsza obejmuje dystrybutory z wbudowaną kolumną chłodzącą, takie jak PerfectDraft firmy Philips lub modele Krups The Sub: utrzymują one beczkę w stałej temperaturze 2–4°C dzięki wewnętrznemu kompresorowi o mocy 80–120 W, wykorzystują zastrzeżone beczki o pojemności 5 lub 6 litrów i serwują piwo bezpośrednio, bez zewnętrznej butli z CO2. Ich zaletą jest stabilność temperatury i łatwość obsługi; wadą jest uzależnienie od systemu beczek danego producenta, które często są droższe w zakupie niż standardowe beczki.
Druga grupa obejmuje standardowe dystrybutory do beczek ciśnieniowych o pojemności 5 litrów, kompatybilne z beczkami dostępnymi w wolnej sprzedaży (Heineken, Paulaner, Grimbergen itp.), które działają z jednorazowymi nabojami CO₂ o wadze od 16 do 25 g. Wkłady te pozwalają na nalanie całej zawartości 5-litrowego beczki, czyli około 10 pintów po 50 cl. Niektóre modele posiadają wbudowaną chłodziarkę z komorą zamrażalniczą — działającą przez 6 do 8 godzin, ale wymagającą umieszczenia wkładu w zamrażarce na kilka godzin przed użyciem. Do codziennego użytku system ten jest mniej praktyczny niż kolumna chłodząca, ale jest kompaktowy (w większości modeli ma mniej niż 35 cm wysokości) i nie zużywa prądu w sposób ciągły.

Pompy piknikowe i mobilne nalewaki: do beczek imprezowych bez CO2
Pompa piknikowa działa na zasadzie wtłaczania powietrza z otoczenia do beczki za pomocą pompy ręcznej. System ten jest kompatybilny ze wszystkimi standardowymi beczkami z przyłączem typu S i nie wymaga butli z gazem. Jego główną wadą jest szybkie utlenianie piwa: wtłaczane powietrze przyspiesza proces starzenia, a nalane piwo należy spożyć w ciągu 6–12 godzin. W przypadku jednorazowej imprezy, podczas której szybko zużywa się beczkę o pojemności 30 lub 50 litrów, jest to praktyczne rozwiązanie. W przypadku beczki przechowywanej przez kilka dni pompa powietrzna przynosi efekt odwrotny do zamierzonego: zewnętrzny nabój CO2, nawet jednorazowy, lepiej zachowuje jakość.
Zbiorniki do nalewania piwa z beczek imprezowych (10–20 litrów) z wbudowanym kranem stanowią rozwiązanie pośrednie: stawia się je bezpośrednio na stole, podłącza w kilka sekund do złącza beczki, a niektóre modele mają wbudowaną komorę na lód lub wkład chłodzący. Nadają się one do dużego spożycia w krótkim czasie, bez zajmowania miejsca przez stałą instalację.

Kryteria wyboru: ciśnienie, chłodzenie, konserwacja i kompatybilność z beczką

Rodzaj używanej beczki: przed podjęciem decyzji należy określić rodzaj przyłącza (S, A, D) oraz pojemność (5 l, 6 l, 20 l, 30 l, 50 l); kompaktowe systemy domowe zazwyczaj nie są kompatybilne z beczkami o pojemności 20 litrów lub większej
Sposób chłodzenia: wbudowana sprężarka (stabilna, 80–120 W, piwo utrzymywane w temperaturze 2–4°C w trybie ciągłym) vs chłodziarka sucha (przenośna, bez zużycia energii, autonomia 6–8 godz.) vs zewnętrzna grupa chłodnicza (profesjonalna, wieloliniowa, 150–400 W)
Ciśnienie robocze: należy sprawdzić, czy regulator ciśnienia można ustawić w zakresie 0,8–1,5 bara; modele z regulatorem stałym lub bez manometru uniemożliwiają regulację w przypadku problemów z pianą
Łatwość konserwacji: preferować modele z szybkim demontażem zaworu bez użycia narzędzi, kompatybilne ze standardowymi środkami czyszczącymi; systemy z wbudowaną kapsułą (typu The Sub) wymagają minimalnej konserwacji, ale mają wyższy koszt

W przypadku baru lub restauracji o dziennym zużyciu wynoszącym 15 litrów lub więcej, profesjonalny system z agregatem chłodniczym z obiegiem wodnym i butlą CO2 o wadze 10 kg jest jedynym opłacalnym ekonomicznie wyborem w perspektywie średnioterminowej. W przypadku regularnego użytku domowego (od dwóch do czterech beczek o pojemności 5 litrów miesięcznie) najlepszą stabilność działania zapewnia kolumnowy dystrybutor z chłodzeniem typu PerfectDraft lub jego odpowiednik. Do sporadycznego użytku lub na imprezy najbardziej elastycznymi opcjami pozostają systemy z jednorazowymi wkładami CO2 lub pompą ręczną.