Filtry

Filtry do dystrybutorów piwa i instalacji ciśnieniowych: dobór w zależności od sieci, przepływu i jakości wody

W instalacji do nalewania piwa z beczki filtr nie jest elementem opcjonalnym. Jest to komponent, który bezpośrednio wpływa na trwałość uszczelek, stabilność piany oraz brak niepożądanych posmaków w piwie. Zatkany filtr liniowy zmniejsza przepływ na dalszym odcinku, powoduje skoki ciśnienia, które sprzyjają nadmiernemu pienieniu się piwa, a także może zanieczyścić cały obieg aż do kranu nalewowego. Wymiana filtra co 6–8 tygodni przy intensywnym użytkowaniu w gastronomii lub co 4–6 miesięcy w warunkach domowych to przewidywalny wydatek, który chroni znacznie droższą inwestycję.

Filtry liniowe do piwa: dokładność filtracji, przepływ i kompatybilność z beczką

Filtry liniowe montowane na linii nalewania między beczką a kolumną nalewową działają zazwyczaj z dokładnością filtracji wynoszącą od 5 do 20 mikronów. Filtr 5-mikronowy zatrzymuje cząsteczki zawieszone i osady drożdżowe, które unoszą się na dnie beczki, co jest szczególnie przydatne w przypadku piw niefiltrowanych u źródła. Filtr 20 mikronów wystarcza dla piwa przemysłowego filtrowanego w browarze i leżakowanego w beczce ze stali nierdzewnej. Wybór zależy więc od rodzaju piwa, a nie od arbitralnych preferencji. Jeśli chodzi o przepływ, filtry przeznaczone do użytku w barze muszą wytrzymywać przepływ co najmniej 10–15 l/h bez spadku ciśnienia większego niż 0,1 bara, co stanowi wartość graniczną, powyżej której zaburzona zostaje regulacja reduktora CO2.

Kompatybilność materiałowa jest kwestią niepodlegającą negocjacjom w przypadku każdego filtra mającego kontakt z piwem: korpus filtra musi być wykonany z polipropylenu spożywczego z certyfikatem CE lub co najmniej ze stali nierdzewnej 304. Wkłady na bazie poliestru lub nieobrobionego włókna szklanego nie nadają się do kontaktu z płynami spożywczymi pod ciśnieniem i stwarzają ryzyko uwalniania substancji, którego należy unikać. Marki, które dokumentują swoje certyfikaty FDA lub EN 12560, zapewniają identyfikowalność, której nie oferują tanie produkty generyczne.

Filtry CO2 i filtry regulatora: ochrona obwodu gazowego

Obwód gazowy instalacji ciśnieniowej jest często pomijany. Jednak standardowa butla z CO2 spożywczym może zawierać cząsteczki wilgoci lub ślady oleju, jeśli reduktor nie jest wyposażony w filtr koalescencyjny na wylocie. Zanieczyszczenia te przedostają się do przewodu gazowego, atakują membrany mosiężnych reduktorów i osłabiają uszczelki z Vitonu lub EPDM na złączach typu Sankey lub A. Filtr wodny o wielkości 40 mikronów umieszczony między butlą a reduktorem znacznie wydłuża żywotność reduktora, którego wymiana kosztuje od 40 do 120 euro w zależności od modelu.

W przypadku instalacji wielobutlowych z dystrybutorem gazu filtr liniowy na każdym odgałęzieniu zapobiega rozprzestrzenianiu się zanieczyszczeń z jednej butli na całą sieć. Jest to standardowo zalecane w specyfikacjach dużych browarów dotyczących ich instalacji w sektorze gastronomicznym.

Filtry wodne do dystrybutorów z wbudowanym obiegiem chłodzącym

Dystrybutory piwa z kolumną chłodzącą lub modele z wieżą fontannową wykorzystują obieg zimnej wody do obniżenia temperatury przewodu między beczką a kranem. W obszarach o twardej wodzie (twardość powyżej 25°f / 250 mg/l CaCO3) osad wapienny w obwodzie chłodzącym zmniejsza wydajność termiczną i może prowadzić do przegrzania sprężarki. Filtr z wkładem zmiękczającym lub przeciwkamiennym, zamontowany na dopływie zimnej wody, wydłuża żywotność obiegu chłodzącego i zapewnia stabilną wydajność. Wkłady z żywicą jonowymienną do zimnej wody wymienia się zazwyczaj co 6–12 miesięcy, w zależności od lokalnej twardości wody, a koszt wymiany wynosi od 15 do 35 €.

Filtry do piwa typu inline: dokładność 5–20 mikronów, korpus z polipropylenu spożywczego zgodnego z normą CE, minimalny przepływ 10 l/h, wymiana co 6–8 tygodni przy intensywnym użytkowaniu
Filtry koalescencyjne CO2: zatrzymują wilgoć i ślady oleju, chronią membrany i uszczelki reduktora ciśnienia, niezbędne w instalacjach stałych
Filtry przeciwkamienne do obiegu wody: wkład z żywicą jonowymienną, niezbędne przy twardości powyżej 25°f, wymiana raz w roku przy zwykłym użytkowaniu

Kryteria zakupu: co powinny zawierać karty techniczne

Przed zakupem filtra do instalacji piwnej w karcie technicznej muszą być wyraźnie podane trzy dane: maksymalne ciśnienie robocze w barach (filtr skalibrowany na 3 bar nie nadaje się do instalacji pracującej przy ciśnieniu 4,5 bar), zakres temperatur roboczych (niektóre filtry z uszczelką EPDM tolerują niskie temperatury do 2°C, inne nie) oraz kompatybilność materiałowa z napojami alkoholowymi gazowanymi. Filtr ogólnego przeznaczenia, zaprojektowany do zimnej wody pitnej, może pozornie działać w linii piwnej, ale z czasem wykazywać niedopuszczalny poziom uwalniania zanieczyszczeń.

Rozmiar gwintu przyłączy to szczegół, który blokuje niejedną instalację: filtry do linii piwnej wykorzystują głównie przyłącza 3/8″ lub 1/2″ BSP, ale niektóre instalacje amerykańskie lub azjatyckie stosują gwint NPT. Sprawdzenie kompatybilności z istniejącym przyłączem przed złożeniem zamówienia pozwala uniknąć zwrotu z powodu nieodpowiedniego gwintu.

Regularna wymiana filtrów to najtańsza forma konserwacji zapobiegawczej w instalacji do nalewania piwa. Filtr do linii piwnej kosztuje od 3 do 12 euro w zależności od marki i typu; pompa do nalewania uszkodzona przez zatkany filtr lub zanieczyszczenia przedostające się z powrotem do instalacji to wydatek rzędu setek euro. Kalkulacja jest jednoznaczna.